Μια Εντύπωση με πολύ Χρώμα

 

«Η τέχνη ανταποκρίνεται σε ανησυχίες πολύ πιο ουσιώδεις από τη διακόσμηση». Αυτή η φράση ανήκει στον Πάμπλο Πικάσο (1881 – 1973) και σίγουρα είναι έτσι. Γι’ αυτό είναι δύσκολη και απαιτητική. Πολλά είναι τα ερωτήματα που αφορούν την τέχνη αλλά ένα είναι το βασικό: Υπάρχει αναγκαιότητα στην τέχνη τόσο για τον δημιουργό όσο και για τον θεατή; Η απάντηση είναι ναι. Η τέχνη είναι αναγκαία και για τον δημιουργό αλλά και για τον θεατή.

Τα πρόσωπα της τέχνης πολλά. Ξεκινώντας απ’ τις βραχογραφίες και φτάνοντας στις σύγχρονες μορφές της, όπως το βίντεο αρτ και το ντιζάιν, αντιλαμβανόμαστε την πορεία και τη συνέχεια της καλλιτεχνικής δημιουργίας, μια συνέχεια που δεν διακόπηκε ποτέ. Μια συνέχεια όπου το δίπολο δημιουργός – θεατής βρίσκεται πάντα στην κορυφή με την τέχνη να είναι μια άλλη μορφή επικοινωνίας, μια άλλη γλώσσα. Είναι στο χέρι του καθενός να την προσεγγίσει, να την καταλάβει, για να κατανοήσει διαφορετικά τον κόσμο που ζει, κάνοντας την τέχνη αναπόσπαστο μέρος της ζωής του, της αντίληψης του, της σκέψης του.

Αν πάρουμε για παράδειγμα έναν πίνακα ζωγραφικής και τον αναλύσουμε στα στοιχεία που τον συνθέτουν όπως θα έκανε ένας ορθολογιστής και επίσης αναλύσουμε την πραγματικότητα των χρωμάτων όπως θα έκανε ένας φυσικός ή χημικός δεν θα προσεγγίσουμε ποτέ -μα ποτέ- τον δημιουργό του έργου πόσο μάλλον την αναγκαιότητα ύπαρξης της τέχνης. Ένας πίνακας είναι η εμπειρία και η παρατήρηση τού δημιουργού του. Ο καλλιτέχνης μεταφέρει την εντύπωση της παρατήρησής του στον καμβά (ή όπου αλλού) μέσω των χρωμάτων και της εμπειρίας του. Το αποτέλεσμα που έχουμε είναι χρωματικές εντυπώσεις όπου η ουσία τους ανήκει αποκλειστικά σε μια από καρδιάς παρατήρηση. Η ουσία πάντα θα ξεφεύγει από τις συνταγές.

Ο Γιοχάνες Ίττεν (1888 – 1967) αναφέρει ότι η υποκειμενική εμπειρία και η αντικειμενική γνώση είναι ο δρόμος προς την τέχνη. Και είναι έτσι, καθώς η τέχνη είναι σύνθεση της αισθητής - οπτικής εντύπωσης, της ψυχικής έκφρασης και της νοητικής - συμβολικής κατασκευής.

Ο εικαστικός, ο καλλιτέχνης, ο δημιουργός, εμπεριέχει μέσα του όλες τις μορφές της τέχνης, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Όλα αυτά πάλλονται ζωντανά μέσα του και εκφράζονται σύμφωνα με την ιδιοσυγκρασία του. Κάποια είναι κοντινά του και κάποια άλλα πιθανά να μην τα φτάσει ποτέ ή ακόμα και να τα ξεπεράσει. Έτσι το αποτέλεσμα της εργασίας του περιέχει μέσα του το δικαίωμα της ύπαρξης του, στα χρώματα και τις μορφές του. Κι όπως έλεγε ο Αντρέ Μπρετόν (1896 – 1966): «Η φαντασία είναι αυτό που τείνει να γίνει πραγματικότητα. Από αυτή γεννιέται η άσπρη καμπύλη σε μαύρο φόντο, που ονομάζουμε σκέψη».

 

 

κείμενο: Πάλας

πηγές: Γιοχάνες Ίττεν : Τέχνη του Χρώματος - Βερονίκ Αντουάν - Άντερσεν: Ο Κόσμος μέσα από την Τέχνη

φωτογραφία: Αγωνία, ακρυλικά και κολάζ σε καμβά



Μοιράσου το στα κοινωνικά δίκτυα